آخرین خبرها
خانه / جبهه / حرفهای دل
حرفهای دل
رضا عقيلي

حرفهای دل

 آزاده سرافراز رضا عقیلی

آزادگان آزمایش خود را پس داده‌اند که در سخت‌ترین شکنجه روحی و جسمی متحمل شدند لذا آزادگان ما اسطوره‌های صبر و مقاومت و سفیران بلند اسلامی هستند.
آزادگان بی تردید سند افتخار دوران شکوه ایثار و اخلاص و از خودگذشتگی هستند، مقومت دربرابراین مادامیون بهانه ای است تا بار دیگر گوشه ای از رشادت ها و پایمردی های آنها را به یادمان بیاوریم .وبه آنهاگوشزدنمایم
سیم های خاردار، کانال های حفر شده برای پناه گرفتن، میدان های مین و ارتفاعات صعب العبور در بانه و مریوان، دریاچه نمک، خرمشهر، آبادان، شلمچه، نفت شهر، جزایر مجنون، سه راه جفیر، نهر جاسم، شهرک دوعیجی و کانال ماهی، سوسنگرد، دهلاویه،بستان،تنگه چزابه، مهران و دهلران و شوش دانیال واژه های آشنایی هستند که زمانی بهترین و خالص ترین انسان ها با آنها زندگی می کردند،
همان هایی که فارغ از همه چیز و همه کس در جبهه های جنوب و غرب، در سنگرها ، آرپی چی به دست و بی سیم بر دوش بر روی سیم های خاردار و میدان های مین می لغزیدند ، شیرینی شهادت را می چشیدند، جانبازی را می آموختند و یا طعم تلخ اسارت را تجربه می کردند.

آنها چه زیبا و شجاعانه در شب های عملیات برای از کار انداختن تیربار دشمن از همرزم خود پیشی می جستند و عاقبت پس از رزمی جانانه با تنی زخم خورده از جور دشمن به اسارت درمی آمدند و سپس در طول سالیان دراز اسارت، حماسه های به یاد ماندنی می آفریدند که نقل هر یک از آنها انسان را به شگفتی وامی دارد به گونه ای که زبان از تحسین مقاومت و ایثار آنان عاجز است،
آنان امروز پس از آزادی در شهرها و دیار خود پراکنده اند،کسی از سرنوشت آنها خبری ندارد، اما همه معترفند که آنها یادمان زنده پایداری و پایمردی، استقامت، ایثار، گذشت و مقاومت هستند، مقاومتی که آنچنان شجاعانه و متهورانه بود که به ناچار افسران بعثی همگی به عجز و ناتوانی خود در مقابل فرزندان سخت کوش این مرز و بوم معترف بودند.

آنچه دوران اسارت را برای دلیر مردان آزاده این مرز و بوم جذاب و دلپسند و قابل تحمل ساخته بود تنها یاد و نام خدا بود و بس.
و اما امروز آزادگان سرفراز این میهن کجایند، چه می کنند و به آن روزها چگونه می اندیشند، سخنی که خمیرمایه آن استقامت ، پایداری، آزادگی و فرزانگی است.
اکنون باید ببینیم همان آزادمردانی که تفکر آزادگی را به مردم هدیه کردند در کجای چرخه این نظام اسلامی جای دارند؟ چگونه می اندیشند و چه می کنند؟ آیا وظایف آنها محدود به همان چند سال اسارت بود و دیگر هیچ؟ چقدر از آنها در عرصه های بعد از جنگ و دوران سازندگی عمرانی و فرهنگی استفاده کرده ایم؟.
به امیدپیروزی آزادگان بر…………..

درباره‌ admin

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*